«Το τελευταίο χαρτί...»

Ο Μάκης κι ο Θύμιος, δύο φίλοι που γνωρίζονται από παιδιά. Ο Μάκης ήσυχος και λογικός, ο Θύμιος παθιασμένος και παρορμητικός. Στην ιστορία μας συμμετέχει κι ο αδερφός του Θύμιου, ο Γιάννης. Βρισκόμαστε σε κάποιο χωριό της  Βορείου Ελλάδος, στα τέλη του 19ου αιώνα. Οι δύο φίλοι συναντιούνται συχνά σε μια μικρή ταβέρνα, στο κέντρο του χωριού.
    Ένα ηλιόλουστο απόγευμα του Αυγούστου, ο Μάκης κι ο Θύμιος κάθονται στο γνώριμο τραπέζι παίζοντας χαρτιά, όπως συνήθιζαν όλα τα απογεύματα. Είναι κι οι δυο χαμογελαστοί, όπως κάθε φορά, χωρίς να ενδιαφέρονται ποιος θα πάρει την παρτίδα. Ωστόσο, λίγο αργότερα έρχεται τρέχοντας ο μεγάλος αδερφός του Θύμιου, ο Γιάννης. Πανικόβλητος, τον ενημερώνει για ένα σοβαρό πρόβλημα. Ο Θύμιος χάνει το χρώμα του, όταν μαθαίνει πως η οικογενειακή φάρμα απειλείται με κατάσχεση, λόγω χρεών.
    Σκεφτόμενος πως θα καταστραφεί, γιατί δεν υπάρχει άλλο εισόδημα στην οικογένεια, παίρνει μια αυθόρμητη απόφαση. Προτείνει στον Μάκη να ποντάρουν στο παιχνίδι τους. Όποιος χάσει, θα πάρει τα λίγα χρήματα που έχει και θα αναλάβει να σώσει και την φάρμα. Ο Μάκης διστάζει. Τελικά δέχεται.
    Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ο Μάκης συνειδητοποιεί ότι, αν χάσει δεν έχει τα χρήματα ούτε τις γνώσεις, να σώσει τη φάρμα, οπότε αποχωρεί απ' το παιχνίδι. Ο φίλος του τον κοιτάζει με ύφος απογοήτευσης. Φόβος και πανικός τον κυριεύει για το μέλλον της φάρμας. Ωστόσο ο Μάκης έχει να προτείνει κάτι. Σκέφτεται πως αν πουλήσει το κτήμα με τις ελιές, θα μπορέσει να ξεχρεώσει τη φάρμα. Έτσι κάνει μια προσφορά στον Θύμιο, με τα χρήματα που θα πάρει από την πώληση του χωραφιού να πληρώσει τα χρέη, αλλά να μπει συνέταιρος κι αυτός στη φάρμα, για να έχει εισόδημα. Ο Θύμιος δέχεται, χωρίς δεύτερη σκέψη.
    Δυο μήνες μετά, ο Μάκης έχει πουλήσει το χωράφι, έχει ξεχρεώσει το δάνειο της φάρμας κι ως συνέταιροι πλέον οι δύο φίλοι καταφέρνουν να τη «ζωντανέψουν», να τη μεγαλώσουν και ν' αναζωογονήσουν έτσι τη φιλία τους. 
    Δείχνουν με αυτόν τον τρόπο σ' όλο το χωριό πόσο σημαντική είναι η φιλία και η αλληλεγγύη στις ζωές των ανθρώπων. (Βερ.Θ.)

Comments

Popular posts from this blog

«Στο επανιδείν!»

Καληνύχτα, κόσμε άδικε!

«Ίσως δεν είμαστε ένα χάος. Θυμήσου!»