«Με αφορμή2 τη γιορτή των
1) «Τα πιο όμορφα Χριστούγεννα» Μια φορά κι έναν καιρό, την παραμονή των Χριστουγέννων ζούσε στη φωτισμένη Φλωρεντία ένα φτωχό παιδί. Πούλαγε χαρτομάντιλα στους περαστικούς με την ελπίδα να βγάλει κάποια χρήματα, για να 'χουν φαγητό τη μέρα των Χριστουγέννων αυτός κι η οικογένειά του. Ο πατέρας του έτρεχε όλη τη μέρα στα χωράφια, για να βγάζει ένα μεροκάματο, να καλύπτει ίσα ίσα το ενοίκιο του μισογκρεμισμένου σπιτιού τους. Η μητέρα -με τον μικρό του αδερφό που ήταν μόλις δυο ετών- πούλαγαν σπίρτα και μικρά αναθήματα στους περαστικούς. Ξαφνικά, καθώς κοίταζε το ποτάμι της χιονισμένης Φλωρεντίας, κάθισε πλάι του ένα πουλί. Του είπε πως φέτος θα ζήσει τα πιο όμορφα Χριστούγεννα της ζωής του. Γυρίζοντας σπίτι, σκεφτόταν όσα του είπε το πουλί. Και φτάνοντας έξω απ' τα ερείπια, βρήκε ένα καλάθι γεμάτο φαγητό. Είχε και χρήματα που θα κάλυπταν τα έξοδα της οικογένειας, για μισό χρόνο τουλάχιστον. Το μικρό αγόρι χάρηκε τόσο που -επιτέλους- θα γιόρταζε σαν άνθρωπος τα Χριστούγεννα με τη...