«Ίσως δεν είμαστε ένα χάος. Θυμήσου!»
Ήταν όμορφα. Γαλήνια. Ο ουρανός γινόταν μωβ, ροζ, κίτρινος. Η δύση. Αυτή η δύση που σε κάνει να ξεχνάς. Ξεχνάς τη θλίψη, στεναχώριες, λύπες, τον πόνο. Θυμάσαι μοναχά τα όνειρα. Εκείνα που ταξιδεύουν μες στο μυαλό. Τη μουσική της θάλασσας που τρυφερά σπρώχνει τη δροσερή αμμουδιά. Το κύμα που οργισμένο αφρίζει πλάι στις χρωματιστές πέτρες. Γρήγορος που είναι ο χρόνος! Θεραπεύει το μυαλό. Σε κάνει να ξεχνάς. Σε κάνει να θυμάσαι. Να αγαπάς και να μισείς. Να λησμονείς. Να φέρνεις μνήμες στο μυαλό. Ν' ανακαλείς ξέχωρες αναμνήσεις. Παίρνεις μια ανάσα βαθιά, καθώς τα ουράνια χρώματα φωτίζουν τα πράσινα μάτια και τα σαρκώδη χείλη Η ζεστή άμμος αγκαλιάζει το γαλήνιο σώμα σου, τα μακριά καστανά μαλλιά λαμποκοπούν στο άγγιγμα μιας τελευταίας ηλιαχτίδας. Μόνη σου, ολομόναχη. Όλη η παραλία, όλα τα κοχύλια στην κατοχή σου. Μοιάζεις με Άγγελο Φωτιάς. Όχι, σαν τους άλλους. Εσύ, είσαι ξεχωριστός. Είσαι ο πιο όμορφος αγγελος που υπήρξε. Το κάπως μελαμψό δέρμα σε συνδυασμό με τα πράσινα μάτια σου σε κάνουν ελκυστική, εκθαμβωτική. Όπως θέλεις, πέστο. Μόνο μην ξεχνάς! Πάντα να θυμάσαι. Να θυμάσαι πόσο όμορφη ήσουν. Για μένα! Όλες οι ατέλειες πάνω σου φαίνονται τόσο τέλειες. Δε ξέρω. Ίσως ο ήλιος που πέφτει πάνω σου, σε κάνει να ξεχνάς. Τα όμορφα μάτια λάμπουν σα διαμάντια μες στο νερό που το γυμνό σου σώμα αγκαλιάζει.Μπορείς τον άλλο να μαγέψεις μ' ένα χαμόγελο σου μόνο, ένα σου νάζι. Μην ξεχνάς! Θυμήσου! Θυμήσου μέχρι και τ' άσχημα που ζήσαμε μαζί. Μη ξεχνάς τα τριαντάφυλλα! Τους μοιάζεις τόσο πολύ! Στη μυρωδιά, στην όψη, στον τρόπο που ελίσσονται, καθώς χορεύουν στον άνεμο. Είσαι μια γυναίκα που ο καθείς θ' αναζητούσε! Δική του! Πλάι του! Ξέρω πως στα βάθη του βυθού με κρατάς, κάπου κρυμμένο. Ξέχνα! θυμήσου! Προτιμώ το τίποτα. Προτιμώ να γυρίσει ο χρόνος πίσω, ξανά να σε γνωρίσω. Από την αρχή. Την πρώτη νύχτα που περάσαμε μαζί. Σε βρήκα στο κρεββάτι ενός φτηνού ξενοδοχείου. Τυλιγμένη στα σεντόνια. Χαμογελούσες. Με κοιτούσες στα μάτια. «Γεια σου ξένε!», είπες. «Γεια σου και σένα», απάντησα. Εκείνη η μέρα έγινε όνειρο για μένα. Θυμίζεις χριστουγεννιάτικο πρωινό. Δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς. Το ελκυστικό σου πρόσωπο μ' έκανε να χαμογελώ ολόκληρος. Μ' αρέσει να σε κοιτώ. Κι εσύ να μη δίνεις σημασία. Απλά να περιμένεις να σταματήσω να σε κοιτώ. Σε παρακαλώ. Μην ξεχνάς! Μην με ξεχνάς! Δε θέλω να ξεχάσεις. Θυμήσου τις όμορφες στιγμές μας!Κάνε τες εικόνα στο μυαλό, προσκυνητάρι ιερό. Προσπάθησε. Μη με μισήσεις. Αγάπα με! Ίσως δεν το μετανιώσεις. Κρατούσα τον κόσμο στα χέρια μου. Έκλεψες ό,τι είχε απομείνει στην καρδιά. Τώρα σ' έχασα για πάντα. Σώσε με! Συγχώρεσέ με! Ήσουν η μοναδική. Είσαι ακόμη καταπληκτική! Ξέρω πως οι ιστορίες μ' ωραίο τέλος είναι ιστορίες που δεν έχουν ακόμη τελειώσει. Όμως, ας προσπαθήσουμε! Ίσως αποτελούμε κι εμείς κάποιαν εξαίρεση.
Ίσως δεν είμαστε ένα χάος. Μην ξεχνάς! Θυμήσου!
Comments
Post a Comment