«Η Αποστολή...»

Βρισκόμαστε σ' ένα μικρό χωριό της Γαλλίας, γύρω στα 1920. Η Ιωάννα κι ο Μιχάλης είναι δυο νέοι άβγαλτοι κι αθώοι. Τίμιοι, μα κομματάκι αφελείς. Ζούνε στο μικρό τους χωριό, που 'ναι γεμάτο όμορφα λουλούδια και παλιά, πέτρινα σπίτια. Η καθημερινότητά τους μοιάζει απλή, πάνω κάτω πανομοιότυπη. Ώσπου μια μέρα εμφανίζεται ένας παράξενος, κόκκινος Φοίνικας στον τοπικό μεγάλο κήπο. Οι Παλιοί του χωριού λέγανε πως κάθε φορά που εμφανίζεται το πουλί, φέρνει μαζί μεγάλες αλλαγές, άλλοτε κακιές κι άλλοτε καλές. Στην αρχή, όλα έδειχναν καλά, ήρεμα κι ισορροπημένα. Έπειτα, τα λουλούδια άρχισαν να ξεραίνονται, τα φυτά να μαραίνονται κι η παραγωγή να μειώνεται. Οι άνθρωποι του χωριού ταλαιπωρούνταν, χωρίς καμιά εξήγηση. Έχαναν την όρεξη και τη χαρά τους. Ήταν ζωτικής σημασίας το πρόβλημα, άκρως σοβαρό. Όλοι τους έψαχναν τρόπο να λυθεί. Η Ιωάννα, γενναία και γεμάτη φαντασία, αποφάσισε να δράσει. Δεν ήταν μόνη, όμως. Δίπλα της στάθηκε ο Μιχάλης που την αγαπούσε κρυφά κι ήθελε να βοηθήσει.

   Μαζί ξεκίνησαν ένα ταξίδι, πέρα απ' τα όρια του χωριού, για να βρουν το μαγικό «Ρόδο». Το μόνο λουλούδι που μπορούσε να επαναφέρει τη χαρά και τη ζωή στο χωριό. Δύσκολο το ταξίδι! Πέρασαν πυκνά δάση, ανέβηκαν κακοτράχαλα βουνά, διέσχισαν δύσβατες εκτάσεις. Έδωσαν άγρια μάχη με τα πιο πρωτόγονα ένστικτα, τα πιο αρχέγονα αισθήματα. Αυτό της επιβίωσης, αλλά και τ' άλλο, της αναπαραγωγής. Μάχη κι απέναντι στον φόβο και την αμφιβολία. Τελικώς, με τη βοήθεια του Φοίνικα, -που απεδείχθη φύλακας κι όχι εχθρός- κατάφεραν να βρουν το ρόδο και να το φέρουν πίσω. Έτσι το χωριό ξαναγέμισε μ' ανθισμένα λουλούδια, γέλια, χαρά και ευτυχία. Η ζωή στο χωριό βελτιώθηκε κι η ισορροπία αποκαταστάθηκε. Η Ιωάννα κι ο Μιχάλης έγιναν ήρωες. Έμειναν χαρούμενοι 

-τώρα πια και μαζί-, θυμίζοντας σε όλους πως η εξυπνάδα και το θάρρος μπορούν να νικήσουν κάθε εμπόδιο, κάθε σκοτεινιά ή εμπόδιο! (Κόλ.Νικ.)