«Ξημέρωσε μια νέα μέρα...»

 

Ο ήρωας μας ένας ενήλικας 30 χρόνων, ονόματι Κρίστο. Ζει σ' ένα ξεχασμένο χωριό της Ηπείρου το 2002. Νωρίτερα στην πρωτεύουσα είχε μπλέξει με κάτι άτομα παράξενα. Διατηρούσε ύποπτες διασυνδέσεις με την ιταλική Μαφία. Ωστόσο, προσπαθούσε φιλότιμα vα ξεκόψει. Τους απέφευγε. Διατείνονταν πως επιθυμούσε διακαώς να κάνει μια νέα αρχή. Επιθυμούσε τόσο να στήσει μια  καινούργια ζωή Ο άντρας είχε έναν βοηθό που είχε αναλάβει να διεκπεραιώνει τις παράνομες δοσοληψίες. Είχε καταλάβει -σχετικώς αργά- ότιι ο βοηθός του (ένα έφηβο παιδί, 18 ετών) δεν αγαπούσε την παρανομία, αλλά τον ανάγκαζαν. Οι δοσοληψίες συνήθως γίνονταν σε  εγκαταλελειμμένο εργοστάσια. Μία μέρα ο άντρας με τον βοηθό του έπρεπε να βρεθούν σ' ενα εργοστάσιο για ανταλλαγή μιας τεράστιας ποσότητας ναρκωτικών. Ο άντρας αρνήθηκε να προχωρήσει τη συναλλαγή. Τότε ήταν που απέκτησε εχθρούς τη Μαφία, όπως κι αυτούς που εμπορεύονταν τα ναρκωτικά. Ξεκίνησαν, λοιπόν, να τον κυνηγούν. Το παιδί το άφησαν, γιατί δεν το έφταναν. Νόμιζε πως θα τους ξεφύγει. Σκόνταψε ξαφνικά σ' ένα σκουριασμένο σίδερο κι έπεσε. Αφού δεν μπορούσε να σηκωθεί, τον έπιασαν και τον έδεσαν σε μια καρέκλα. Όταν έφτασε η Μαφία, οι άλλοι πήγαν έξω για να ολοκληρώσουν τη δουλειά. Έπειτα θα ασχολούνταν μαζί του. Πιθανότατα, θα τον έβρισκαν «τσιμεντωμένο» στον πάτο της θάλασσας ή στα θεμέλια μιας νεόδμητης πολυκατοικίας. Παρά ταύτα, τη στιγμή που δεν κοιτούσε κανείς, ο βοηθός του -το παιδι των 18 ετών- εμφανίστηκε από το πουθενά και τον ελευθέρωσε. Τελικά γλίτωσαν κι οι δυο τους.  Υιοθέτησε το παιδί και του πρόσφερε μια καινούρια ζωή ως πατέρας. Ζούσαν πια οι δύο τους σ' εκείνο το άγνωστο χωριό της Ηπείρου. Στήριζαν ο ένας τον άλλον, με ειλικρινή αγάπη και αλληλοκατανόηση, όπως πραγματικά είχαν κι οι δύο τους ανάγκη. Είχε ξημερώσει μια νέα μέρα και για τους δύο!