«Καιρός για μια νέα αρχή!»

 Άλλη μια μέρα. Μια ακόμη μέρα που ξύπνησα και δεν ξέρω τι να κάνω τη ζωή μου. Περνάνε οι  μέρες μου πανομοιότυπα. Καθημερινά ίδιες, απαράλλαχτες. Φαγητό, Ύπνος, Γυμναστήριο, Μπάσκετ και ξανά Ύπνος, το βράδυ. Καμία αλλαγή! Έχω ανάγκη την αλλαγή! Μια διαφορετικότητα πέρα απ' τα τετριμμένα. Να φύγω, να πάω αλλού ή να χειριστώ ό,τι με πονάει αλλιώς. 
   Μα, τα προβλήματα επανέρχονται επίμονα και πιεστικά. Καθημερινά, μια φωνή στο μυαλό μου -κάθε φορά που κάτι δυσκολεύει- με ρωτάει απαιτητικά: «γιατί δεν τελειώνεις αυτήν τη ζωή; Τι θα κερδίσεις, αν συνεχίσεις να υπάρχεις σ' αυτόν τον κόσμο;» 
   Τα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα, ενώ ακούω τους γονείς μου να ωρύονται στο σαλόνι, για άλλη μια μέρα. Φωνάζουν και ξεσπάνε πάνω σε  πράγματα του σπιτιού ή στην αδερφή μου.            Προσπάθησα, αλήθεια, προσπάθησα! Να την προστατεύσω. Ένα βράδυ να τη σώσω από εκεί μέσα. Να την πάρω, να φύγουμε. Μα, πού να πάμε μόνες; Πέρασαν λίγες μέρες. Γνώρισα μια κοπέλα σήμερα, τη Μελίνα. Μου φαίνεται καλή κοπέλα. Μιλάμε όλη την ημέρα και πιστεύω μου αρέσει πολύ. 
   Πέρασαν πέντε μήνες. Δεν της έχω πει πώς νιώθω! Τα προβλήματα τριβιλίζουν τον νου. Κατατρώνε το μυαλό και την ψυχή μου. Της έχω ανοιχτεί αρκετά ως τα τώρα. Της έχω μιλήσει γι' αυτήν τη φωνή στο κεφάλι μου. Αυτήν που κάθε μέρα με συμβουλεύει να τελειώνω με τη ζωή μου. Είναι καλή κοπέλα, με βοηθάει. Δεν της αξίζω, δεν τις αξίζουν οι σκέψεις μου. 
   Μια μέρα η αδερφή μου έπεσε σε κώμα. Δεν άντεξα. Σταμάτησα να μιλάω με όλους. Και με τη Μελίνα. Δεν άντεχα να της μιλάω, δεν ήμουν καλά. Πέρασαν πολλοί μήνες. Προσπάθησα να τελειώσω τη ζωή μου τρεις φορές. Με έβαλαν σε ψυχιατρικό ίδρυμα. Προσωρινά. Για να συνέλθω, είπαν. Τα κατάφερα! Όταν βγήκα από την κόλασή μου, έστειλα μήνυμα στη Μελίνα. Να δω τι κάνει, πώς είναι. Μου είπε πως την πλήγωσα και πως δε με θέλει πια στη ζωή της. Δε θέλει καν να μου μιλά. Ούτε αυτή. Μέχρι και σήμερα ζω μόνο για την αδερφή μου. Κατάφερε κι επέζησε από εκείνη την κατάσταση. Βγήκε απ' το κώμα, πριν ενάμιση χρόνο. 
   Καιρός για μια νέα αρχή! Για όλους μας. Για τη Μελίνα, για την αδελφή μου, κυρίως, όμως, γι' εμένα. Και η Ζωή προχωρά! Αδυσώπητη. (Γ.Μ.)

Comments

Popular posts from this blog

«Στο επανιδείν!»

Καληνύχτα, κόσμε άδικε!

«Ίσως δεν είμαστε ένα χάος. Θυμήσου!»