«Κάπου με θέλουν, μ' αγαπούν κι εμένα!»
Έξω θα χιόνιζε, η σόμπα θα 'ταν αναμμένη, ο δέκτης της τηλεόρασης θα μετέδιδε ειδήσεις διαρκώς κι εγώ θα ήμουν εκεί ακόμη. Θα έπαιζα στο πιάνο που μου πήρανε δώρο, παλιά. Ακόμη θα προσπαθούσα να μάθω γεωργιανά, για να μιλάω με τη γιαγιά μου. Κι αν κατάφερνα να καταλάβω τι μου λέει, πάλι δε θα μπορούσα ν' αρθρώσω σωστά ούτε μια λέξη στη γλώσσα καταγωγής μου! Ωστόσο, θα ένιωθα τη θαλπωρή της πατρογονικής εστίας! Θα ένιωθα ξανά την αγάπη της γιαγιάς. Πώς ήταν, όταν μαζευόμαστε όλοι κάτω απ' τη θέρμη της αγκάλης της! Κι όλα όσα, ξανά, ποτέ δε θα νιώσω!
Σε λίγο, θα πηγαίναμε στο Εμπορικό να κάνουμε βόλτες, μαζί με την ξαδέρφη. Θα παίζαμε στο τεράστιο Παγοδρόμιο της πόλης. Μπορεί να φοβόμουν, αλλά εκείνη θα με ηρεμούσε κι ας μην καταλάβαινα πάντα τι μου έλεγε. Θα έτρωγα τούμπες κι έπειτα θα την κοιτούσα να γελάει δυνατά! Μετά, θα με βοηθούσε να σηκωθώ κι ας τα κατάφερνα με τον πιο γελοίο τρόπο! Ίσως τότε να μην καταλάβανα πόσο σημαντικά ήταν όλα αυτά για μένα! Να με μπουκώνει η γιαγιά, να βλέπω τη μαμά γελαστή, χαρούμενη κι όλα τριγύρω να 'ναι απλά και ζεστά κι ας κάνει κρύο, παγωνιά έξω. Την καρδιά μου θα τη ζέσταιναν όσοι βρίσκονταν γύρω μου! Η γιαγιά μου θα καθάριζε φρούτα να φάω κι η μαμά θα μιλούσε στο τηλέφωνο με τον μπαμπά στην Ελλάδα.
Τώρα -ακόμη κι αν πηγαίνω συχνά στο σπίτι μας στη Γεωργία- τίποτε πια δεν είναι το ίδιο! Γιατί λείπει η γιαγιά μου! Και η προγιαγιά, που μου μάθαινε να μετράω στα Γεωργιανά. Το σπίτι αυτό δεν είναι πλέον ένας χώρος ευχάριστος. Είναι, απλά, το σπίτι τωναναμνήσεων απ' την παιδική μας ηλικία. Γι'αυτό και θα πήγαινα ξανά εκεί! Για να ξανανιώσω τη ζεστασιά στην καρδιά μου! Να νιώθω ότι κάπου με θέλουν και μ' αγαπούν κι εμένα! (Π. Μ)
Comments
Post a Comment