«Στον ρυθμό της Αγάπης!»

Φθινόπωρο. Όλα άρχισαν μια μέρα βροχερή, ψυχρή σαν τη ζωή μου. Ένα κενό γεμίζει την ψυχή. Ήξερα ότι δε θ' αντέξω τη στιγμή του χωρισμού. Ντύθηκα βιαστικά, για να πάω στον σταθμό. Πέρασα από την πλατεία. Παντού διάχυτος έρωτας. Στις αυλές των σπιτιών, στις γωνιές, στα τραπέζια του καφέ, στα δέντρα, που σκύβουν τρυφερά πάνω στα παγκάκια. Κι ακόμη στα ζευγάρια, που σε παγκάκια αγκαλιάζονται παθιασμένα, καθώς παρασύρονται από τον ρυθμό της λατέρνας παραδίπλα. Η ώρα περνούσε και το τρένο πλησίαζε. Την είδα καθισμένη, κάπως λυπημένη. Φώναξα «Μακρίνα» και γύρισε το κεφάλι αυθόρμητα. Ήμουν λυπημένος και ταυτόχρονα χαρούμενος γι' αυτήν. Έπρεπε να φύγει. Την αποχαιρέτησα κι έφυγα, χωρίς να κοιτάξω πίσω. Ήθελα να μην επηρεαστεί. Μου κόλλησε ένα χαρτί στο τζαμί, που έγραφε «Σ' αγαπώ!». Δεν ήθελα να με δει στεναχωρημένο. Σκεφτόμουν: «Κουράγιο! Σε λίγο καιρό θα γυρίσει, δε θ' αργήσει να τελειώσει τις σπουδές της στην Αγγλία. Τότε θα έχουμε πολύ χρόνο να περάσουμε μαζί!».

    Ο χρόνος κυλούσε γρήγορα. Πάλι μόνος. Πόσο μου λείπει! Μακάρι να ήταν εδώ! Έκανα βόλτα στη χιονισμένη Αριστοτέλους. Ήταν γεμάτη από βιαστικούς ανθρώπους. Ετοιμάζονταν για την Πρωτοχρονιά. Μου τηλεφώνησε, να δει τι κάνω. Προσπάθησα να κρύψω τη θλίψη μου. Μου ζήτησε να  κατευθυνθώ προς το σημειο, που πρώτη φορά είχαμε συναντηθεί.

     Η πρώτη σκέψη που μου πέρασε απ' το μυαλό ήταν ο Σταθμός των τρένων. Εκεί θα με περίμενε μια έκπληξη μεγάλη. Έτρεξα -μ' όση δύναμη είχα- προς τον σταθμό. Κρύος αέρας έλουζε το κορμί μου. Μια άγνωστη ελπίδα για το τι θα αντίκριζα. Έψαξα αρκετή ώρα, μέχρι που την είδα. Καθόταν σε μια  γωνιά του σταθμού, απόμακρα. Πλησίασα. Την άρπαξα με πάθος αγκαλιά.

- Υποσχέσου μου πως δεν θα φύγεις ξανά μακριά μου!

- Μου έλειψες πολύ! Σε αγαπάω! Δε θέλω να φύγω από την  αγκαλιά σου.

- Ένιωθα πολύ μόνος όλον αυτόν τον καιρό. Σε σκεφτόμουν διαρκώς.

- Τώρα πια, δε χρειάζεται! Θα είμαι δίπλα σου. Πάμε, πλησιάζει ο καινούριος χρόνος.

    Σε όλη τη διαδρομή, κρατούσα το χέρι της σφιχτά, σαν να εξαρτιόμουν από εκείνη. Κι άκουγα τις καρδιές μας να χτυπούν στον ίδιο δυνατό ρυθμό, αυτόν της Αγάπης!