«Στην Ατλαντίδα...»

Υπήρχε κάποτε μια μεγάλη πόλη, που λεγόταν Ατλαντίδα. Εκεί ζούσε μια οικογένεια πλούσια και μια άλλη φτωχή. Η πλούσια οικογένεια μισούσε τας φτωχούς γι' αυτό κι απαιτούσαν από την κόρη τους να μη κάνει παρέα με φτωχά παιδιά. Το επίθετο τους ήταν Τσιγκούνηδες και το κορίτσι το φώναζαν Αλίκη. 

    Μια μέρα η Αλίκη είχε πάει για σκι. Εκεί σκόνταψε μπροστά σ' ένα αγόρι που το φώναζαν Γιώργο κι ήταν φτωχός. Η Αλίκη του ζήτησε συγνώμη. Μετά γνωρίστηκαν και συμπάθησαν ο ένας τον άλλο. Δεν ήξεραν, όμως, ότι οι γονείς τους αλληλομισιούνταν. Ο Γιώργος κι η Αλίκη άρχισαν να κάνουν πολύ παρέα, επειδή είχαν ερωτευτεί ο ένας τον άλλον.
    Πέρασε καιρός κι ο Γιώργος με την Αλίκη ήθελαν να παντρευτούν. Μόλις η Αλίκη το είπε στους γονείς της, επειδή δε συμπαθούσαν την οικογένεια του Γιώργου, την κλείδωσαν στο δωμάτιο της, για να μη τον συναντάει. Όταν εκείνος το έμαθε, πήρε δύο καλούς του φίλους και πήγαν να την κλέψουν. 

  Οι γονείς της δεν βρήκαν στο δωμάτιο την κόρη τους κι ανησύχησαν πολύ. Μια κι ήταν πλούσιοι, πλήρωσαν άντρες να την αναζητήσουν.

  Ωστόσο οι δυο νέοι, η Αλίκη κι ο Γιώργος, είχαν μια ιδέα: ν' ανέβουν σ' έναν Πύργο, ώστε να τρομάξουν τους γονείς τους, για ν' αναγκαστούν να μονιάσουν, να γίνουν φίλοι. Έτσι κι έγινε. Κάτω από τον Πύργο μαζεύτηκε κόσμος πολύς, που τους ζητούσε να κατέβουν, αλλά αυτοί δήλωσαν πως αν οι οικογένειες πλουσίων και φτωχών δε γίνουν φίλοι, δε θα το κάνουν.

   Οι δύο οικογένειες το δέχτηκαν, έδωσαν τα χέρια κι αγκαλιάστηκαν. Το ζευγάρι συμμορφώθηκε και η περιπέτεια όλων τελείωσε με ομόνοια, αγάπη, αγκαλιές και πολλή πολλή ευτυχία! (Κ.Μ-Μ.Σ)