«Ταξίδι Φαντασίας»

Επιτέλους «The end»! Τελείωσαν τα σχολεία! Σήμερα δώσαμε το τελευταίο μάθημα!Βγαίνω από το κτίριο κουρασμένη, λιγάκι απογοητευμένη, φανερά κατηφής. Ξεκινώ για το σπίτι. Τελευταία στιγμή αλλάζω γνώμη. Παίρνω το τακτικό λεωφορείο, για να πάω στον διαστημικό σταθμό της περιοχής. Φτάνω με σχετική καθυστέρηση. Μπαίνω στο κτίριο, χαιρετώ τους πάντες και κατευθύνομαι στην αίθουσα εκπαίδευσης. Αφού μου μαθαίνουν όσα χρειάζομαι, φορώ την κατάλληλη στολή. Προχωρώ προς την αίθουσα αναμονής. Με τους υπόλοιπους αστροναύτες, καθόμαστε και σιγοσυζητάμε, έως ότου έρθει η σειρά του καθενός για το ταξίδι του. Μας φωνάζουν έναν έναν να επιβιβαστεί στο όχημά του. Έχουμε να προετοιμαστούμε για την απογείωση! Η αγωνία μας κορυφώνεται με την επιβίβαση. Το ταξίδι έχει ξεκινήσει για τον καθένα. Εκείνη τη στιγμή μόλις απομακρυνόμαστε απ' την τροχιά της γης. Ανυπομονώ -πώς και πώς- να φτάσουμε στον πλανήτη Γουανίκα. Κοντεύουμε! Κοιτάζω από το παράθυρο. Το θέαμα είναι υπέροχο! Ένας ολόκληρος πλανήτης φτια-γμένος από ζαχαρωτά, γλυκά, σοκολάτα κι όνειρα παιδιών! Μόλις προσεδαφίζεται το διαστημόπλοιο μου, τρέχω ανυπόμονα, να αποβιβαστώ. Κατεβαίνω γεμάτη αγωνία κι αντικρίζω μπροστά μια ταμπέλα φιλόξενης υποδοχής μας: «Αγαπητοί Επισκέπτες, καλώς ΗΡΘΑΤΕ!»        
   Πιο πέρα μας περιμένουν τρία ευγενικά γλυκύτατα, πράσινα πλασματάκια, για να μας ξεναγήσουν. Αφού γίνουν οι απαραίτη-τες συστάσεις αβροφροσύνης, το ταξίδι μας ξεκινάει. Στην αρχή, μας πηγαίνουν στο σημαντικότερο μνημείο του πλανήτη τους, το Κάγουακ Νάου, ένα τεράστιο, μεγαλόπρεπο, εξωγήινο άγαλμα, που απεικονίζει τον αρχηγό και ηγέτη τους. Μετά κατευθυνόμαστε σ' ένα από τα μεγαλύτερα σπήλαια του πλανήτη τους. Για να μπούμε μέσα, πρέπει να προχωρή-σουμε, κωπηλατώντας μ' ένα κουτάλι, γιατί τριγύρω υπάρχει μια θάλασσα παγωτού!
   Όταν μπαίνουμε μέσα, βλέπουμε διάφορα είδη σπάνιων πεταλούδων να πεταρίζουν ξένοιαστες και χαρωπές. Μόλις βγήκαμε, μπήκαμε στο κουτάλι και πήραμε τον δρόμο για την «πλεούμενη πόλη». Όταν
φτάσαμε εκεί, πήγαμε να ξαποστάσουμε σε μια καφετέρια. Καθίσαμε για λίγο. Μετά συνεχίσαμε την ξενάγησή μας. Ύστερα από ώρες εξαντλητικής, αλλά ενδιαφέρουσας  περιδιάβησης, μπήκαμε στο διαστημόπλοιο στον δρόμο του γυρισμού για την όμορφη Γη. (Δ.Μ)

Comments

Popular posts from this blog

«Στο επανιδείν!»

Καληνύχτα, κόσμε άδικε!

«Ίσως δεν είμαστε ένα χάος. Θυμήσου!»