«Art de Ballet»

 
Ήταν μέρες Χριστουγέννων. Ένα κοριτσάκι  «ορφανό» έμενε στην Ελλάδα. 
Μια μέρα είχε παράσταση μπαλέτου. Ευχόταν πάντα να έχει μαζί της τους γονείς της. Όμως την είχαν παρατήσει κι οι δυο, όταν ήταν εφτά χρονών. Την άφησαν σε ορφανοτροφείο, δήθεν γιατί αδυνατούσαν να τη μεγαλώσουν. Η μητέρα δεν την ξέχασε ποτέ! 
     Η Αριάδνη, 15 χρονών κοπέλα τώρα πια, ακόμη ποθούσε να τους έχει μαζί της. Ειδικά την περίοδο αυτή, που έκανε τα πρώτα βήματα στο αγαπημένο της μπαλέτο!  Η Αλκμήνη, μαμά της κοπέλας, την έψαχνε.  Το είχε μετανιώσει, αλλά δεν της δόθηκε η ευκαιρία  να την ξαναδεί. Αποφάσισε να την ψάξει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δεν την έβρισκε ούτε εκεί. Μια μέρα σκέφτηκε να την αναζητήσει εκεί που έμενε. Δεν της επέτρεψαν την είσοδο. Άρχισε να φωνάζει πως είναι η μητέρα της κι έχει δικαίωμα να της δει. Η  Αριάδνη άκουσε το όνομά της και πήγε στο Γραφείο Διεύθυνσης του Ορφανοτροφείου. Εκεί άκουσε τη Δανάη,  τη κ.Διευθύντρια να λέει στην Αλκμήνη:«ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΚΟΡΗ ΣΑΣ ΤΟ ΧΑΣΑΤΕ, ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΑΦΗΣΑΤΕ ΕΔΩ!» 
Η Αριάδνη, όταν το άκουσε, μπήκε  μέσα κι απαιτούσε να μάθει τι γίνονταν. Η μαμά της άρχισε να κλαίει και να  προσπαθεί να της εξηγήσει. Η Διευθύντρια απαιτούσε από την Αριάδνη  να πάει στο δωμάτιο της.Της φώναζε εκνευρισμένη, ενώ η Αριάδνη αρνιόταν να υπακούσει. Εκείνη τότε φώναξε το προσωπικό να την πάνε με το ζόρι.                  Το μόνο που πρόλαβε να πει στη μαμά της ήταν πως είχε παράσταση σε οχτώ μέρες, το βράδυ στις 8.00, στο Art de ballet. Οι μέρες περνούσαν και δεν ήξερε τι θα έκανε η  μαμά της. Αν θα πήγαινε ή όχι. Η μαμά της είχε βάλει γνωστούς και φίλους να ψάξουν, για να βρουν το Instagram  της Αριάδνης. Δεν κατάφεραν τίποτα. Μια μέρα, τυχαία, της ήρθε ένα μήνυμα που έλεγε:
-Μαμά, εσύ είσαι; Η Αριάδνη είμαι! Εκείνη κατενθουσιασμένη της απάντησε:                
Ναι, παιδί μου, εγώ είμαι!
Συζήτησαν και κανόνισαν ότι, την ημέρα της παράστασης, θα φύγουν μαζί κρυφά. Η πολυπόθητη μέρα  έφτασε κι η μαμά ήταν άφαντη. Είχε αρχίσει ήδη το νούμερό της η Αριάδνη, αλλά το βλέμμα της ήταν στο κοινό, για να ψάχνει τη μαμά της. Εκείνη δε φαινόταν. Κάποια στιγμή εμφανίστηκε η μαμά κι η Αριάδνη, χαρούμενη, τα έδωσε όλα εκείνο το βράδυ στον χορό.
    Τελείωσε η παράσταση κι η μαμά, κλαίγοντας, έτρεξε στην αγκαλιά της κοπέλας. Στο τέλος, έφυγαν απ' τα παρασκήνια και μεταμφιέστηκαν, για να μη τις καταλάβουν.  Έχοντας  πετύχει τον στόχο τους, πήγαν στο σπίτι της μαμάς και ετοίμασαν βαλίτσες για Γερμανία. Εκεί περνούσε γρήγορα ο καιρός κι οι δυο τους ζούσαν πια μαζί και μεγάλωναν μαζί! Η μαμά ήταν πάντα στο πλευρό της Αριάδνης κι αυτή συνέχιζε το πάθος της με τον χορό! 

Comments

Popular posts from this blog

«Στο επανιδείν!»

Καληνύχτα, κόσμε άδικε!

«Ίσως δεν είμαστε ένα χάος. Θυμήσου!»